Telefoon: 0522-760770
(ook voor spoed)

    • 21 SEP 19

    Anaalklieren, wat moet je er mee? Week 20-2017

    Anaalklieren bevinden zich aan weerszijden van de anus bij hond en kat. Het zijn 2 zakjes waarin een een pasteuze tot vloeibare substantie gemaakt wordt die vreselijk sterk, doordringend ruikt. Deze anaalklieren worden normaal gesproken geleegd na de ontlasting van het dier, om een duidelijk geur als kenteken achter te laten. Voor de hond dient deze ” geurvlag ” voor de herkenbaarheid binnen de roedel en het waarschuwen van dieren van buiten de roedel. Voor de kat helpt de “geurvlag” bij het afzetten van zijn/haar territorium. Deze anaalklieren spelen dus weldegelijk een nuttige rol in het sociale leven van onze huisdieren.

    Helaas functioneren de anaalklieren soms nogal problematisch. Regelmatig zien wij honden op ons spreekuur waarbij het legen van de anaalklieren niet goed verloopt. De symptomen worden door de eigenaar snel opgemerkt, aangezien het dier er veel last van heeft. Het meest opvallende symptoom is het veelvuldig likken en bijten rondom de staartbasis, ten gevolge van de jeuk en irritatie die overvulde en/ of ontstoken anaalklieren veroorzaken. Daarnaast kunnen deze anaalklieren een typische stank verspreiden.

    Uiteindelijk kunnen deze anaalklieren “overvuld” raken. De inhoud van overvulde anaalklieren is gevoelig voor infecties, waarna er een anaalklierontsteking kan ontstaan. Een ernstige ontsteking van de anaalklieren kan tot een fistelend anaalklierabces leiden: naast de anus zien we dan één of meerdere gaten waar ontstekingsvloeistof of pus uitkomt.

    Wanneer een dier met bovengenoemde symptomen bij ons komt, gaan we kijken of de anaalklieren daadwerkelijk overvol zijn en of we deze kunnen legen.

    Afhankelijk van de bevindingen wordt dit na een week nog een keer herhaald, of worden de anaalklieren (indien nodig onder sedatie) met een anti-bacterieel middel gespoeld. De anaalklieren moeten uiteindelijk weer een normale omvang en inhoud hebben.

    U zult begrijpen, deze behandeling is voor het dier bepaald geen pretje. Indien ondanks deze aanpak de problemen steeds weer snel terugkomen, valt het te overwegen om de anaalklieren chirurgisch, dus operatief, te laten verwijderen.